Architektura niedziela, 09 marzec 2014 12:02   |  

Pijalnia wód w Parku Zdrojowym

Pijalnia wód w Parku Zdrojowym

Pierwsza pijalnia wód powstała w 1861 r. i znajdował się przy budynku "starych" łaźni. Rok później nieopodal powstał pawilon muzyczny, w którym grała 14-osobowa orkiestra "Górnośląska". Koncerty odbywały się dwa razy dziennie. Rano od godz. 7 do 9 i po południu od 16 do 18, a ponadto wniedzielę w porze obiadowej. W 1872 r. wybudowano dwupoziomowy obiekt, który połączył obie funkcje - rozrywkową i leczniczą. Na niższym poziomie ulokowano pijalnię, a na wyższym pawilon dla orkiestry. Taki stan rzeczy miał miejsce aż do 1928 r., kiedy został wzniesiony nowy pawilon muzyczny znany jako muszla koncertowa. W tym samym czasie porzedni pawilon dla orkiestry został przebudowany. Dwuspadowy dach został zastąpiony dachem namiotowym z wieżyczką na osi nawiązującej swym wyglądem do chińskiej pagody. Pijalnia nadal znajdowała się w dolnej części budynku, gdzie serwowano kuracjuszom "Jastrzębiankę".

W 1939 r. miała miejsce kolejna przebudowa. Taras został przekształcony w oszklony ośmioboczny kiosk w całości przeznaczony na pijalnię. W wyniku działań wojennych w 1945 r. obiekt znacząco ucierpiał. Po wyremontowaniu został oddany do użytku 4 lipca 1948 r. W drugiej połowie lat 50. pijalnię ponownie przebudowano, nadając jej namiotowe zadaszenie. Poza "Jastrzębianką" dostępna była także "Katarzynka", a poźniej wody lecznicze z innych uzdrowisk. W 1994 r. zakończono działalność uzdrowiskową, a pijalnia wód została przekształcona w kawiarenkę "Letnią". W 2011 r. miała miejsce kolejna modernizacja obiektu. Tym razem całość została rozebrana i wybudowana od podstaw w stylu łączącym dwa przedwojenne. Koszt całości wyniósł 1,2 mln zł. Wykonawcą robót była gliwicka firma "DIWAL" Jerzy Cytacki i Leszek Królicki SP. J. Za projekt odpowiadała firma "Caba Groszek Architekci" Sp. J. z Wrocławia. Działalność w nowej kawiarence wznowiono w sierpniu 2012 r.

Obiekt został wpisany do rejestru zabytków w 30 kwietnia 1993 r. i znajduje się przy ul. Witczaka 5a.

Źródła:

  • Boratyn M., Mazur D.: Jastrzębie Zdrój. Dzieje uzdrowiska 1861-1994”, Jastrzębie-Zdrój 2011.
  • Maga S., Jastrzębie Zdrój na Górnym Śląsku, Warszawa 1950.
  • Boratyn M., Pijalnia o wielu obliczach, "Jastrząb" nr 11 (608) XI 2011.
  • Faupel H., Das Soolbad Konigsdorff-Jastrzemb: 2. Badebericht, Breslau 1863.
  • Weissenberg J., Jod- und bromhaltige Soolbad Königsdorff-Jastrzemb in Ober-Schlesien, seine Kurmittel und Wwirkungen, Berlin 1879.
  • Wiessenberg J., Jodobromowe uzdrowisko solankowe Jastrzębie-Zdrój na Górnym Śląsku. Zabiegi i działanie, Jastrzębie-Zdrój 2001. (polskojęzyczne wydanie publikacji dr Weissenberga z 1897 r.)
  • Jastrzębski kurort w publikacjach lekarzy niemieckich drugiej połowy XIX wieku, Jastrzębie-Zdrój 2012.
  • Michalak T., Jastrzębie-Zdrój i okolice, Warszawa 1955.
  • Jastrzębie Zdrój. Dzieje uzdrowiska. Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa 1951-2001, Opole-Jastrzębie Zdrój 2001.
  • "Kurier Warszawski" 1872.
  • "Codzienna Gazeta Handlowa" 1939.
Czytany 722 razy
Ostatnio zmieniany sobota, 23 wrzesień 2017 12:33

Dariusz Mazur

Pasjonat lokalnej historii. Kolekcjoner oraz autor wielu artykułów o przeszłości Jastrzębia.

Najczęściej czytane

Słowa kluczowe